Tatabahasa HSK1

Perkataan lokasi seperti 上, 下, 里, dan 前边 mengikuti kata nama untuk membentuk frasa lokasi.

会 menyatakan kebolehan yang dipelajari; 能 menyatakan keupayaan atau kebenaran/syarat yang membenarkan tindakan.

想 menyatakan hasrat atau niat; 要 boleh menyatakan hasrat, keperluan, atau rancangan yang lebih kuat.

Kata ganti nama tanya seperti 谁, 什么, 哪儿, 几, 多少, dan 怎么 kekal pada kedudukan di mana jawapan akan muncul.

Kata ganti nama diri merujuk kepada penutur, pendengar atau orang lain; 们 membentuk kata ganti nama diri majmuk.

这 menunjuk kepada sesuatu yang dekat, 那 menunjuk kepada sesuatu yang lebih jauh; mereka juga muncul dalam 这里/那里 dan 这些/那些.

Angka menyatakan kuantiti, pesanan atau masa; sebelum kata ukuran, 两 sering digunakan sebagai ganti 二.

Kata ukuran biasanya diletakkan di antara angka dan kata nama, seperti 个, 本, 杯, 口, 家, atau 块.

Kata adverba darjah seperti 很, 非常, 太, 真, dan 最 datang sebelum kata adjektif atau beberapa kata kerja psikologi seperti 喜欢.

都 meliputi semua item atau orang yang disebut; 一起 dan 一块儿 bermaksud melakukan sesuatu tindakan bersama-sama.

Kata keterangan masa seperti 马上, 先, 有时, 在, 正, dan 正在 menunjukkan masa, susunan atau tindakan yang berterusan.

常 dan 常常 menunjukkan tindakan yang kerap; 再 menunjukkan pengulangan atau penerusan pada masa hadapan.

也 bermaksud “juga”; 还 boleh bermaksud "masih", "juga", atau "sebagai tambahan" bergantung pada konteks.

不 menafikan tabiat, tindakan masa kini/masa hadapan, atau kata sifat; 没/没有 menafikan 有 dan tindakan selesai; 别 memberi arahan negatif.

从 memperkenalkan titik permulaan dalam masa atau ruang.

在 sebelum sesuatu tempat memberitahu di mana sesuatu tindakan itu berlaku.

跟 dan 和 boleh memperkenalkan orang yang melakukan sesuatu tindakan bersama-sama subjek atau orang yang berinteraksi.

比 diletakkan di antara dua item yang dibandingkan, diikuti dengan kata adjektif yang menyatakan hasil perbandingan.

和 dan 跟 menyambung item dari jenis yang sama; 还是 menghubungkan pilihan dalam soalan.

的 memautkan pengubah suai atribut kepada kata nama; 地 menghubungkan pengubah suai kata keterangan kepada kata kerja.

了 selepas kata kerja menandakan bahawa tindakan telah selesai dalam konteks tertentu.

吧 melembutkan cadangan, 吗 membentuk soalan ya-tidak, 呢 boleh bertanya balik atau menandakan keadaan berterusan, dan 了 akhir ayat menandakan situasi yang berubah.

Frasa ukuran bilangan terdiri daripada angka ditambah kata ukuran dan boleh mengubah suai kata nama atau dirian sebagai frasa kuantiti.

Subjek ialah orang, objek atau situasi yang dibicarakan; ia selalunya datang sebelum predikat.

Predikat menyatakan tindakan, keadaan atau ciri subjek.

Objek ialah orang, benda atau kandungan yang dipengaruhi oleh atau berkaitan dengan kata kerja.

Pengubah suai atribut datang sebelum kata nama dan memberikan maklumat tentang kata nama itu.

Pengubah suai kata keterangan datang sebelum predikat dan menerangkan cara, masa, tempat, penolakan atau darjah.

Ayat verbal-predikat menggunakan kata kerja atau frasa kerja sebagai predikat untuk menerangkan perkara yang dilakukan oleh subjek.

Ayat adjektif-predikat menggunakan kata adjektif atau frasa adjektif sebagai predikat untuk menerangkan subjek.

Ayat bukan subjek-predikat tidak mempunyai pasangan subjek-predikat yang eksplisit dan biasa dalam respons pendek, panggilan, notis dan fenomena semula jadi.

Ayat deklaratif menyatakan maklumat, menerangkan sesuatu, atau melaporkan sesuatu peristiwa.

Ayat tanya meminta maklumat, pengesahan, pilihan atau penghakiman ya-tidak.

Ayat imperatif memberikan permintaan, pelawaan, arahan, peringatan atau larangan.

Ayat seruan menyatakan perasaan yang kuat, selalunya dengan 太...了 atau 真....

是 memautkan subjek dengan frasa nama untuk pengenalan atau pengenalan; 是...的 boleh menekankan ciri.

有 menyatakan pemilikan atau kewujudan; 没有 ialah bentuk negatifnya.

Ayat perbandingan menggunakan 比 untuk mengatakan A lebih daripada B dalam beberapa kualiti, atau 没有 untuk mengatakan A tidak sebanyak B.

Ayat majmuk koordinat bergabung dengan dua klausa yang sama status atau dua perbuatan yang berlaku selari.

Ayat akhir 了 sering menandakan perubahan keadaan berbanding sebelumnya.

Aspek tindakan selesai menggunakan 了 selepas kata kerja untuk menandakan tindakan yang telah selesai.

在/正/正在 sebelum kata kerja, atau 呢 pada akhir ayat, boleh menandakan tindakan sedang berjalan.

Amaun wang lisan biasanya menggunakan 块, 毛 dan 分; 毛 boleh ditinggalkan dalam bentuk seperti 八块五.

Ungkapan waktu Cina biasanya berubah daripada unit yang lebih besar kepada unit yang lebih kecil: tahun, bulan, hari, kemudian jam dan minit.

Tambahkan 吗 pada akhir ayat deklaratif untuk membentuk soalan ya-tidak.

Gunakan 什么, 谁, 哪儿, 怎么, 几, 多少, dan perkataan serupa untuk meminta maklumat tertentu tanpa mengubah susunan perkataan biasa.

还是 menghubungkan dua pilihan dalam soalan dan meminta pendengar memilih satu.

Soalan afirmatif-negatif meletakkan bentuk afirmatif dan negatif bersama-sama untuk bertanya sama ada sesuatu itu berlaku.